Stijgbeugeloperatie

De stijgbeugel beweegt normaal als een klein zuigertje op en neer bij de ingang van het slakkenhuis. Zo worden geluidstrillingen doorgegeven aan het slakkenhuis.

Door een aandoening die vaak erfelijk is, kan er verkalking ontstaan op de plek waar de stijgbeugel contact maakt met het slakkenhuis (de voetplaat). Hierdoor kan de stijgbeugel steeds minder goed bewegen en uiteindelijk vast komen te zitten. Dit noemen we otosclerose.

De belangrijkste klacht is vaak gehoorverlies. Soms heeft u ook last van oorsuizen. Het gehoorverlies begint meestal tussen het 20e en 30e levensjaar of later, maar soms ook eerder.

Het oor is globaal onder te verdelen in: 

• De uitwendige gehoorgang.

• Het trommelvlies met daarachter het middenoor. Hierin bevinden zich drie gehoorbeentjes, die samen de gehoorbeenketen vormen: de hamer (malleus), het aambeeld (incus) en de stijgbeugel (stapes). Via de buis van Eustachius staat het middenoor in verbinding met de neus-keelholte.

• Het eigenlijke gehoororgaan, ook wel het slakkenhuis of het binnenoor genoemd.

Geluid bestaat uit luchttrillingen. Deze trillingen komen via de gehoorgang op het trommelvlies. Het trommelvlies en de gehoorbeentjes versterken en geleiden de trillingen naar het slakkenhuis. In het slakkenhuis bevinden zich de zintuig(zenuw)cellen, die de trillingen omzetten in zenuwprikkels. Deze zenuwprikkels worden via de gehoorzenuw naar de hersenen gevoerd, waar zij in 'horen' vertaald worden. Het middenoor is onder normale omstandigheden gevuld met lucht, wat dezelfde druk en samenstelling heeft als de buitenlucht. De buis van Eustachius maakt uitwisseling mogelijk, zodat de luchtdruk voor en achter het trommelvlies hetzelfde is.

Er zijn 2 soorten gehoorverlies: 

• Binnenoorverlies
  Bij een binnenoorgehoorverlies, perceptiefverlies of zintuigverlies), is er schade aan het slakkenhuis. Deze schade kan niet hersteld worden. 

• Het geleidingsgehoorverlies (meestal middenoorverlies)
  Dit komt door onvoldoende overdracht van het geluid vanaf de gehoorgang naar het slakkenhuis. De afwijkingen liggen dan in de gehoorgang, het trommelvlies en/of in het middenoor. Mogelijke oorzaken zijn bijvoorbeeld: verstopping van de gehoorgang door oorsmeer, een gaatje (perforatie) in het trommelvlies of onderbreking van de gehoorbeenketen. Deze afwijkingen kunnen vaak wel worden hersteld. 

Operatietechniek 

De KNO-arts bereikt het middenoor via de gehoorgang door het trommelvlies om te klappen. Als de stijgbeugel door verkalking vastzit, verwijdert de arts de 2 pootjes en het kopje van de stijgbeugel.

Daarna maakt de arts een kleine opening in de voetplaat. Hierdoor ligt het slakkenhuis tijdelijk open. De arts plaatst een kunststof zuigertje in deze opening en maakt deze kleine prothese vast aan het lange been van het aambeeld.

De prothese kan nu als een zuigertje vrij op en neer bewegen in de opening van de voetplaat. Zo worden de geluidstrillingen weer doorgegeven aan het slakkenhuis.

Belangrijk

Na de operatie kunt u soms last hebben van draaiduizeligheid. Deze klachten gaan meestal vanzelf over.

Slagingskans

Bij een stapedotomie is het risico op beschadiging van het binnenoor (blijvend gehoorverlies) iets groter dan bij andere middenooroperaties. Bij 95% van de operaties verbetert het gehoor.

Vertel dit altijd aan uw behandelend arts.

Bij sommige onderzoeken, behandelingen of operaties moet u tijdelijk stoppen met uw bloedverdunner of deze anders gebruiken. Dit hangt af van het soort bloedverdunner dat u gebruikt, waarom u deze gebruikt en de kans op een bloeding tijdens de behandeling of operatie.

Uw arts, anesthesioloog of de assistente op de polikliniek vertelt u of u moet stoppen met uw bloedverdunner. U hoort ook wanneer u moet stoppen en wanneer u weer kunt beginnen met uw bloedverdunner.

Heeft u geen instructies gekregen of heeft u nog vragen? Neem dan vóór de behandeling contact op met de afdeling waar u onder behandeling bent.

Stop nooit zelf met uw bloedverdunner en begin ook niet opnieuw zonder overleg met uw arts.