26 oktober 2019 Wereld Ergotherapie Dag

‚ÄčOp 27 oktober is het Wereld Ergotherapie Dag. Onze collega, Ester Wijers, geeft voor deze dag een kijkje in de spreekwoordelijke keuken van deze, voor veel mensen onbekende beroepsgroep.

Mijn naam is Ester Wijers, en sinds 2014 ben ik werkzaam binnen de vakgroep ergotherapie. Hier werk ik samen met drie collega's: Martine Valk, Dorine van Nispen en Renate Berns.

Dagelijks bemerk ik, dat het voor veel mensen onduidelijk is wat ergotherapie is of wat een ergotherapeut doet. Daarom neem ik  u mee in een gedeelte van mijn werkdag.

Wanneer er in het dagelijks functioneren door een ziekte, aandoening of stoornis beperkingen worden ervaren, denkt de ergotherapeut mee in mogelijkheden en oplossingen.
Vanochtend start ik samen met deze collega's op door middel van een overleg. Altijd een fijn en leuk moment, omdat we dan compleet zijn! Tijdens dit overleg bespreken we praktische zaken en overleggen we samen over de inhoud en mogelijke verbetering van onze behandelingen. Op deze manier leren we van elkaar en houden we ons bezig met de kwaliteit van zorg.

Na het overleg ga ik naar de afdeling Neurologie. Ik ben gevraagd een patiënt te beoordelen op de veiligheid en zelfstandigheid  van het handelen. Dit doe ik door te bekijken hoe het zelfstandig wassen en aankleden gaat. Hoe gaat het met lopen? Kan de patiënt zijn armen/handen goed gebruiken? Zijn er problemen in de informatieverwerking/het geheugen?
Op deze, en nog meer, vragen probeer ik een antwoord te krijgen. Vaak met als doel om advies te kunnen geven over het na-traject. Kan deze persoon veilig naar huis, en/of is er verdere revalidatie noodzakelijk?

Vervolgens bezoek ik een patiënt die is opgenomen naar aanleiding van een onderbeenamputatie. Ik zet een rolstoel in voor deze patiënt en stel de stoel zo optimaal mogelijk op maat in. Ik houd hierbij rekening met de mogelijkheden van de patiënt.

Het grootste gedeelte van mijn dag ben ik actief binnen de Poliklinische Revalidatie Behandeling (PRB).  Hier ontvang ik patiënten die vanuit thuis, naar het ziekenhuis komen voor het volgen van (vaak), meerdere therapieën. Ik werk daarom ook nauw samen met de collega's bij fysiotherapie, logopedie, medisch maatschappelijk werk (MMW), psychologie en met revalidatieartsen.

Vandaag zie ik een patiënte met Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH). Zij heeft een aantal weken geleden een beroerte gehad. Hierdoor heeft zij onder andere last van vermoeidheidsklachten en moeite hier in het dagelijks leven rekening mee te houden. Samen met deze patiënt, probeer ik door het geven van adviezen, een betere balans te vinden tussen wat ze doet en kan op een dag. Op deze manier leert zij om haar activiteiten beter over haar week te verdelen, waardoor zij in staat is beter met haar vermoeidheid om te gaan. 

Zoals u heeft gelezen, behandelen, begeleiden, adviseren en ondersteunen wij patiënten en hun omgeving binnen de uitvoer van hun dagelijkse handelingen. We richten ons dan op vragen als: wat wil de patiënt weer kunnen of blijven doen, ondanks de beperkingen?


Denken in kansen en mogelijkheden, wat heb ik toch een mooi beroep!